 Ο "νέος πατριωτισμός" του Καραμανλή χέρι-χέρι με τον ακροδεξιό εθνικισμό
Στις 25/9 ο νέος υπουργός Παιδείας Ευριπίδης Στυλιανίδης ανακοίνωσε την απόσυρση του βιβλίου Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού. Η απόφαση αυτή προκάλεσε συγχαρητήρια «από καρδίας» από τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο «για την παρρησία και την ευθυκρισία την οποία επέδειξε» ο Στυλιανίδης αλλά και πανηγυρισμούς και θριαμβολογίες από το ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη.
Από την άλλη μεριά, υπήρξε έντονη αντίθεση από το ΣΥΡΙΖΑ, που χαρακτήρισε την απόφαση ως στροφή στην ακραιφνή δεξιά ορθοδοξία και έκανε λόγο για συγκυβέρνηση ΝΔ-ΛΑΟΣ. Υπήρξε επίσης κριτική από το ΠΑΣΟΚ -κυρίως για τον εξωθεσμικό χαρακτήρα της παρέμβασης.
Κατά της απόσυρσης τάχθηκαν εκτός από τη συγγραφική ομάδα του βιβλίου -που στάθηκε ιδιαίτερα στον ανεπίτρεπτο θεσμικά αποκλεισμό των εκπαιδευτικών από την αξιολόγησή του- και πάρα πολλοί πανεπιστημιακοί και ιστορικοί.
Η αιφνιδιαστική απόσυρση του βιβλίου ήταν η πρώτη κίνηση της νέας κυβέρνησης της Ν.Δ.! Οι προεκλογικές δηλώσεις του Καραμανλή, ότι το βιβλίο «διορθώθηκε» σύμφωνα με τις υποδείξεις της Ακαδημίας Αθηνών και θα είναι στα σχολεία για τη νέα χρονιά αποδείχθηκαν άλλο ένα ψέμα.
 Η διαμάχη για το συγκεκριμένο βιβλίο παρουσιάστηκε από τα ΜΜΕ σαν
μια διαμάχη για την «ιστορική αλήθεια». Η πραγματικότητα είναι τελείως
διαφορετική. Η επίθεση στο βιβλίο ήταν μια εθνικιστική και σκοταδιστική
επίθεση τόσο σε γενικότερο ιδεολογικό επίπεδο όσο και σε άμεσο πρακτικό
επίπεδο για το τι «πρέπει» να διδάσκεται στα σχολεία. Η απόσυρσή του
δεν είναι ένα δευτερεύον γεγονός, είναι μια νίκη του εθνικισμού, που
απαιτεί από την Αριστερά όχι εφησυχασμό αλλά ένταση της πάλης. Ας
θυμηθούμε όλον αυτόν το συρφετό που χαρακτήρισε το βιβλίο «αντεθνικό»:
Η εκκλησία με το Χριστόδουλο και τον Άνθιμο Θεσσαλονίκης, η ακροδεξιά
του Καρατζαφέρη και οι φασίστες της Χρυσής Αυγής (που βγήκε από τον
τάφο που την είχε στείλει το κίνημα για να κάψει βιβλία και να πετάξει
προκηρύξεις στο Σύνταγμα την 25η Μαρτίου), ο νομάρχης Θεσσαλονίκης
Ψωμιάδης, ο Παπαθεμελής, διάφορα φυντάνια της δημοσιογραφίας και
εθνικιστές όλων των αποχρώσεων. Το βιβλίο δεν παρουσίαζε την ιστορία
μαρξιστικά, δεν ήταν ούτε διεθνιστικό, ούτε ταξικό. Ούτε για «ιστορία
της πάλης των τάξεων» έκανε λόγο, ούτε αμφισβητούσε ότι «όλοι οι
Έλληνες (καπιταλιστές και εργάτες) πρέπει να είμαστε ενωμένοι». Το
βιβλίο υπεράσπιζε τις έννοιες του «έθνους» και του «πατριωτισμού». Τότε
τι ενόχλησε όλο τον ακροδεξιό συρφετό; Η απάντηση είναι στο είδος και
στη δοσολογία του «πατριωτισμού» που περιείχε το βιβλίο. Αυτό που
απαιτούσαν οι ακροδεξιοί και οι παπάδες είναι η επιβολή ενός
«πατριωτισμού» πολεμοχαρούς, αιμοδιψούς, τουρκοφαγικού… Ενός
«πατριωτισμού» που πρόβαλε τους πολέμους σαν «βάρβαρους» από την πλευρά
των «εχθρών» και σαν «ηρωικούς» και σχεδόν… «ανθρωπιστικούς» από την
πλευρά του «αμυνόμενου έθνους μας». Ενός «πατριωτισμού» που έβαζε την
εκκλησία σε θέση «μπροστάρη στους εθνικούς αγώνες», ενός πατριωτισμού
του «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» της χούντας.
 «Ισχυρή Ελλάδα»
Υποτίθεται ότι ο «νέος πατριωτισμός» του Καραμανλή προωθεί την «ισχυρή
Ελλάδα» μέσω της «οικονομικής συνεργασίας» και «καλής γειτονίας με τους
γείτονές μας». Όμως υπερασπίζεται ταυτόχρονα τα «εθνικά δίκαια» και
κυρίως υπερασπίζει την ανάγκη για ισχυρό στρατό και «διεθνή ρόλο» από
τα Βαλκάνια μέχρι το Αφγανιστάν, υπερασπίζοντας τις τεράστιες
στρατιωτικές δαπάνες και το μιλιταρισμό.
Η απόσυρση του βιβλίου της ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού δείχνει ότι οι
επιδιώξεις του ελληνικού καπιταλισμού πάνε χέρι-χέρι με την
πατριδοκαπηλία, τον εθνικισμό, το σκοταδισμό της εκκλησίας.
Η μάχη ενάντια στον εθνικισμό δεν είναι απλά ιδεολογική. Είναι
ταυτόχρονα μια άμεση πολιτική μάχη για να διεκδικήσουμε πόρους για τις
ανάγκες μας και όχι για F-16, για προσλήψεις καθηγητών και περισσότερα
σχολεία και όχι για εθνικιστικά βιβλία.
Δεν υπάρχει περίπτωση κανένα βιβλίο μέσα στο καπιταλιστικό εκπαιδευτικό
σύστημα να μας μάθει το μαρξισμό και την πραγματική ιστορία. Όμως το
βιβλίο που αποσύρθηκε ήταν λιγότερο εθνικιστικό από το παλιότερο (της
δεκαετίας του ’80!) που το αντικαθιστά. Κυρίως η απόσυρσή του έδωσε
«πόντους» στον ακροδεξιό συρφετό και στην εκκλησία να παρεμβαίνει πιο
έντονα στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό.
Γι’ αυτό η απόσυρση του βιβλίου είναι μια ήττα για την Αριστερά. Ο
βασικός λόγος είναι ότι η πλειοψηφία της Αριστεράς, με εξαίρεση τις
περισσότερες δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, δεν έδωσε τη μάχη. Στους αγώνες που
έρχονται έχουμε να αντιστρέψουμε αυτό το κλίμα, αξιοποιώντας την
αριστερή στροφή που εκδηλώθηκε στις εκλογές. Προϋπόθεση για αυτό είναι
η Αριστερά να πάψει να υπερασπίζει έναν ανύπαρκτο «αριστερό»
πατριωτισμό, να ανακαλύψει το διεθνισμό και την ταξική αλληλεγγύη των
εργατών μέσα και έξω από την Ελλάδα.
Κατερίνα Παρδάλη
|
