Η  Πρωτομαγιά δεν έγινε αργία χαριστικά από τις κυβερνήσεις. Στις ΗΠΑ την 1η Μάη 1886 τα συνδικάτα είχαν καλέσει σε απεργία με κεντρικό αίτημα το 8ωρο. Ενενήντα χιλιάδες εργάτες διαδήλωσαν στους δρόμους του Σικάγου. Εκατοντάδες χιλιάδες απέργησαν και διαδήλωσαν σε πολλές πόλεις των ΗΠΑ τις επόμενες ημέρες. Η κυβέρνηση και οι εργοδότες πυροβόλησαν στο ψαχνό. Τέσσερις φορτοεκφορτωτές έπεσαν νεκροί στο Σικάγο στις 3 Μάη. Την επόμενη μέρα, με αφορμή μια έκρηξη βόμβας-προβοκάτσιας, η αστυνομία επιτέθηκε σε συγκεντρωμένους απεργούς στην πλατεία Χεϊμάρκετ πυροβολώντας αδιάκριτα. Ο ακριβής αριθμός των νεκρών παραμένει αδιευκρίνιστος, ενώ στο Μιλγουόκι, στις 5 Μάη, 9 μετανάστες εργάτες δολοφονήθηκαν από την Εθνοφρουρά.

Οι ηγέτες των εργατών συλλαμβάνονται, οι απεργίες υποχωρούν, στη στημένη δίκη που ακολουθεί οι συνδικαλιστές καταδικάζονται σε απαγχονισμό. Όμως η φλόγα του Μάη εμπνέει εκατομμύρια εργάτες σ’ όλο τον κόσμο. Η Σοσιαλιστική Διεθνής το 1888 υιοθετεί την 1η Μάη ως μέρα πάλης της παγκόσμιας εργατικής τάξης. Στην Πρωτομαγιά του 1890 οι πόλεις της Ευρώπης και της Αμερικής πλημμυρίζουν από εκατομμύρια απεργών και το 8ωρο κερδίζεται για ολοένα και περισσότερα τμήματα εργαζομένων.

Στην Ελλάδα ο «Κεντρικός Σοσιαλιστικός Σύλλογος» καλεί σε συγκέντρωση στις 2 Μαϊου για το γιορτασμό της Πρωτομαγιάς. 2000 εργάτες ανταποκρίνονται και επικρατούν τα συνθήματα για το σοσιαλισμό. Είναι η πρώτη εργατική Πρωτομαγιά στην Ελλάδα. Στα χρόνια που έρχονται η 1η Μάη γίνεται συνώνυμη με τη Γενική Απεργία. Κορυφαίες στιγμές, ο Μάης του 1936 με την απεργία των καπνεργατών που εξελίσσεται σε εργατική εξέγερση στη Θεσσαλονίκη και καταστέλλεται από το στρατό του Μεταξά. Το 1944 η Πρωτομαγιά σφραγίζεται από την εκτέλεση 200 φυλακισμένων αντιστασιακών από τους ναζί. Το 1976, λίγο μετά τη δολοφονία του Αλέκου Παναγούλη, η Αθήνα δονείται από συνθήματα δεκάδων χιλιάδων απεργών ενάντια στην τρομοκρατία της τότε κυβέρνησης Καραμανλή.

Το 2001 η Πρωτομαγιά είναι ο προάγγελος της πανεργατικής που στις 17 Μάη ανατρέπει το Γιαννίτση μαζί με το νόμο του για το ασφαλιστικό. Σήμερα η 1η Μάη ακολουθεί μετά από τον πανεργατικό ξεσηκωμό του ασφαλιστικού του 2008 και αποτελεί την άμεση συνέχεια της πάλης ενάντια στον Καραμανλή. Εργάτες ενωμένοι, ποτέ νικημένοι, λέει το σύνθημα.

Όλοι λοιπόν στο δρόμο την 1η Μάη 2008, για να κάνουμε νόμο το δίκιο του εργάτη!