Στα σύντομα...

10.06.09

Κρίσιμη παρέμβαση του Λεωνίδα Κύρκου στη μετεκλογική συζήτηση της Αριστεράς. Θυμάστε τη θεωρία «ΠΑΣΟΚ και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις»; Ακριβώς αυτό. Λέει λοιπόν ο πολύπειρος ηγέτης της ανανέωσης: «Οι δημοκρατικές δυνάμεις… άφησαν ανοιχτό το δρόμο με την άρνηση της μεταξύ τους συνεργασίας και την ευκαιρία που δόθηκε θα την αρπάξει ο πολύπειρος Καρατζαφέρης…». Το νόημα είναι απλό: για να εμποδίσουμε τη συνεργασία ΝΔ-ΛΑΟΣ πρέπει να σπεύσουμε να σχηματίσουμε κυβέρνηση μαζί με το ΠΑΣΟΚ… Κλασικός και διαχρονικός Κύρκος. Που το ’75 (για να αποφύγουμε νέο πραξικόπημα) πρότεινε ενότητα ακόμα και με τη ΝΔ. Που το ’77 (για λόγους που κανείς δεν θυμάται πλέον) πρότεινε τη φαρδυπλατιά «Συμμαχία των 5» που έμεινε εκτός βουλής, αλλά προκάλεσε τη διάσπαση του Ρήγα. Που το ’89 (για  να προωθηθεί η Κάθαρση) πρωτοστάτησε στην κυβέρνηση Τζανετάκη και στις Οικουμενικές που ακολούθησαν. Μοιάζει σαν εγχειρίδιο ασκήσεων εφαρμοσμένη πολιτικής με θέμα «Η φαρδυπλατιά ενότητα ως μέθοδος διάλυσης (της Αριστεράς)»… Στην ίδια παρέμβαση ο σ. Λεωνίδας κατηγορεί τις «συνιστώσες» του ΣΥΡΙΖΑ ότι «αυθαδίασαν». Δεν έχουμε καμία αυθάδη πρόθεση. Όμως θα συνεχίσουμε να θυμόμαστε… «Αν οι ιδέες της ανανεωτικής Αριστεράς είχαν σφραγίσει την εκλογική μας καμπάνια στις ευρωεκλογές, θα πηγαίναμε πολύ καλύτερα», δήλωσε ο Δημ. Παπαδημούλης. Ολίγον αυθαίρετο το συμπέρασμα. Γιατί υπήρξε εποχή όπου οι ιδέες τις ανανεωτικής Αριστεράς σφράγιζαν ολοκληρωτικά την πολιτική του ΣΥΝ και τον είχαν οδηγήσει στο επιθανάτιο 2,8%. Και η σωτηρία, τότε, δεν αναζητήθηκε στους σοφούς της ανανέωσης, αλλά στους «αυθάδεις» των κινημάτων και του ΣΥΡΙΖΑ… Ο -κατά τα άλλα- αντιεξουσιαστής σ. βουλευτής, Γρ. Ψαριανός, δήλωσε: «Άμα κάποιος είναι αντιευρωπαϊστής, αριστεριστής ή γκρουπούσκουλο, μπορεί να ψηφίσει το ΚΚΕ ή ομάδες μαοϊκών, δεν είναι ανάγκη να συμπαταταχθεί με τον ΣΥΡΙΖΑ αναγκαστικά». Ενώ αν πετάει καμιά αντιδραστική μπαρούφα ενάντια στη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων ή καμιά ομοφοβική χοντράδα, μπορεί κάποιος να συνεχίζει να «συμπαρατάσσεται» με τον ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα ως (αναγκαστικά) βουλευτής… Την αντιαριστερίστικη μόδα συνέχισε η σ. Άννα Φιλίνη: «Προτιμήθηκαν αριστερίστικες συμμαχίες, με αποτέλεσμα να μην προβάλουμε τον αριστερό ευρωπαϊσμό, τη φυσιογνωμία μας για το περιβάλλον»… Όπως έλεγε και ο μεγάλος αριστερός γελοιογράφος Reiser -εντελώς υπεράνω υποψίας για αντιευρωπαϊσμό- αυτοσαρκαζόμενος: «Έχω επιδοθεί σε έναν ανηλεή αγώνα ενάντια στα ιδανικά της νεότητάς μου»… Περίπου 22.000 ψήφους και ποσοστό 0,43% κατέγραψε το ψηφοδέλτιο ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Με δεδομένο ότι πρόκειται για το άθροισμα των δύο «μετώπων» (του ΜΕΡΑ και του ΕΝΑΝΤΙΑ) και περίπου μιας ντουζίνας οργανώσεων, πρόκειται για φανερή πολιτική αποτυχία. Μια ματιά στη διεθνή συζήτηση της ριζοσπαστικής Αριστεράς προσγειώνει τα κριτήρια και επιβάλλει ουσιαστικές αντιμετωπίσεις. Αντίθετα, μείναμε έκπληκτοι από το διθυραμβικό τόνο της σχετικής ανακοίνωσης του ΣΕΚ, που περιλαμβάνει φράσεις όπως: «Το υψηλότερο ποσοστό που έχει καταγράψει ο χώρος… βάση για να ανέβει πολύ πιο ψηλά… το ΣΕΚ μπορεί να είναι περήφανο… έσωσε την τιμή της Αριστεράς… μόχθησε για να σπάσουν οι επιθέσεις Καραμανλή-Καρατζαφέρη  κ.λπ.». Είναι αλήθεια ότι στο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζουμε πολλά και δύσκολα προβλήματα. Όμως η υποχρεωτική σχέση με τον πραγματικό κόσμο της Αριστεράς μας απαγορεύει (και μας προστατεύει από) την αμαρτία να μετράμε το μπόι μας με τον ήλιο πλάγια. Και μας θυμίζει την αλήθεια ότι η αλήθεια είναι πάντα επαναστατική…