Με εμφανή αμηχανία υποδέχτηκε το ΚΚΕ την απόφαση της κυβέρνησης για απόσυρση του βιβλίου ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού. Προσπάθησε να κρατήσει δήθεν ίσες αποστάσεις μιλώντας για «αποπροσανατολιστική αντίθεση εθνικιστών και κοσμοπολιτών για την ιστορία που θα διδάσκεται» («Ρ» 26/9). Ο Ριζοσπάστης επίσης αναφέρει ότι «το παλιό βιβλίο που επανέρχεται χαρακτηρίζεται επίσης από ιδεολογική μεροληψία» και ότι «το βιβλίο αποσύρεται, η αντιεπιστημονικότητα στη θέση της» όπως είναι ο χαρακτηριστικός τίτλος του άρθρου. Αυτό που ξεχνάει ο Ριζοσπάστης είναι ότι το ΚΚΕ ήταν το μόνο κόμμα της Αριστεράς που είχε πάρει ευθέως θέση για απόσυρση του βιβλίου χωρίς τότε να νοιάζεται και πολύ για το τι «θα μείνει στη θέση του». Στις 25 Μαρτίου (σημαδιακή μέρα!) του 2007 το ΚΚΕ ανακοίνωνε: «Οι διορθώσεις που έχει προταθεί να γίνουν στο βιβλίο δεν πρόκειται να αλλάξουν την ουσία του. Οι εργαζόμενοι να απαιτήσουν την απόσυρση του εν λόγω βιβλίου, που τα άλλα κόμματα χαιρέτισαν» («Ρ» 24-25/3).

Η πραγματικότητα δείχνει ότι αυτός που συντάχτηκε  «με τα άλλα κόμματα» και ιδιαίτερα τη Ν.Δ. και το ακροδεξιό ΛΑΟΣ υπέρ της απόσυρσης του βιβλίου ήταν το ΚΚΕ.Χωρίς μια στάλα αυτοκριτική, το ΚΚΕ επιμένει ότι έδωσε τη μάχη ενάντια στο βιβλίο στο όνομα του «αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον κοσμοπολιτισμό». Όμως ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και στους κοσμοπολίτικους εξωραϊσμούς τους δεν μπορεί να είναι «τα έθνη που αντιστέκονται στην παγκοσμιοποίηση» όπως προπαγανδίζει ο Καρατζαφέρης. Η στάση της Αριστεράς, που ξεκινά από την ταξική και όχι εθνική αντίσταση στη νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, δεν μπορεί να είναι αδιάφορη απέναντι στον εθνικισμό, το σοβινισμό, την προγονοπληξία και το θρησκευτικό σκοταδισμό που χαρακτηρίζουν τις ιδέες της Δεξιάς και της ακροδεξιάς. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί –ούτε «στιγμιαία»- να συμμαχεί μαζί τους.